Rustig kijk ik om me heen. Met mijn ogen scan ik alle nieuwe mensen. 'Zitten jullie ook in klas G?' vraag ik twijfelend. De nieuwe gezichten kijken me vriendelijk en nieuwsgierig aan. Al snel zie ik dat een aantal mensen knikken. 'Gelukkig' denk ik.                                                            Zoals altijd begint het vaste korte voorstelrondje. In een rap tempo worden namen en  woonplaatsen opgedreund. De meeste woonplaatsen ken ik niet en de meeste namen vergeet ik al snel. Toch hebben na een paar seconde een aantal gezichten een naam gekregen. De deur zwaait open en het net samengestelde klasje loopt naar binnen. Ik ga vooraan zitten en bekijk de nieuwe tafels. Ze zijn nog wit en ik moet wennen aan de geur van het lokaal. Voor me staat een lerares met een hippe jurk aan en haar haar vlot opgestoken. Het nieuwe rooster krijgen we in onze handen gedrukt, ik staar verbaasd naar het papier. 'Zoveel uur?' galmt er door mijn hoofd.  In sneltreinvaart gaat er een kruis door al mijn hobby's. Dag windsurfen, dag taarten bakken en dag gitaarspelen. Dan pas heb ik door dat ik het rooster op de kop heb. Het valt gelukkig toch nog een beetje mee.
De namen worden voorgelezen, bij mijn naam twijfelt ze even. 'Spreek ik het goed uit?' vraagt ze aan me. Ik knik, want ik snap niet wat er zo moeilijk aan mijn naam is. Nog een keer kijk ik om me heen en deze keer besef ik dat hier mijn toekomst ligt. Een toekomst vol nieuwe tafels, geuren en mensen.

Acht maanden geleden geschreven aan het begin van het schooljaar. Wat gaat alles snel.